SANATORIUM, Guido Casaretto’nun “The Sea Peoples” başlıklı kişisel sergisini 5 Kasım - 27 Aralık 2026 tarihleri arasında sunar. Domenico de Chirico küratörlüğünde gerçekleşen sergi, coğrafi ve kültürel temsil süreçlerine odaklanarak geleneklerin, nesnelerin ve zanaatın özgün bağlamlarından nasıl uzaklaştığını; yineleme, imitasyon ve yer değiştirme yoluyla nasıl bir dönüşümden geçtiğini inceliyor.
Serginin merkezinde yer alan “A FEW CAME BACK FROM MELBOURNE” çalışmasında Casaretto, 1950’ler ve 1960’larda Levant bölgesinden özellikle Avustralya’ya yaşanan göç hikayelerine odaklanarak, göç olgusuyla ortaya çıkan maddesel kopuşları ele alıyor. Zamanla, geride kalan ailelere gönderilen veya geri getirilen nesneler, özgün coğrafi, tarihsel ya da tanımsal anlamlarından sıyrılarak evin iç mekanlarını doldurmaya başlıyor. Bu hatıralar kronolojik bağlamlarını yitirdikçe, nesnenin kavramsal köklerinden ziyade yalnızca maddeselliğine dayanan bir sınıflandırma biçimi devreye giriyor: uzaktaki bir evladı hatırlamak için Hindistan menşeili bir Buda tasvirinin ikame bir simge olarak kullanılması gibi.
Sergi aynı zamanda “MARMARO 2” serisi aracılığıyla doğal yapıların fiziksel oluşumunu takip ederek, malzeme katmanları ile tekrar üretim arasındaki bağlantıyı inceliyor. Casaretto, mermerin üzerine işlenmiş jeolojik tarihe ve onu taklit etmek için geliştirilen zanaat geleneklerine duyduğu meraktan yola çıkarak, gerçek mermerin sığmadığı duvar ve tavanlara tarihsel olarak mermer dokuları resmeden sıva (stucco) ustalarının adımlarını aynalıyor. Yapay plakalardan, tarihi Zografyon Lisesi’nin giriş tabanına atıfta bulunan bu çalışma; fiziksel katmanları, doğal köken ile insan yapımının bir arada var olduğu haritalandırılmış, açık yüzeylere dönüştürüyor.
Serginin küresel mübadele ve kültürel mülkiyet odağını genişleten “YOUR WELL TRAVELED UNCLE 2” serisi, dekoratif üslupların kendi özgün kültürel ortamlarından nasıl koparıldığını inceliyor. İlk olarak Doğu Asya’nın ev içi mekanlarında geliştirilen bu görsel parametreler, sanayi üretiminin artmasıyla Batılı zanaatkarlar tarafından uyarlandı. Sömürgeci ticaret ağlarının etkisiyle Avrupa pazarları, bu çeşitli sanatsal gelenekleri kolayca çoğaltılabilir ürünlere dönüştürerek; yerel zanaatı seri üretilen bir estetiğe ve elit bilginin bir statü sembolüne dönüştürdü.
The Sea Peoples sergisinde Casaretto; nesneleri ve dekoratif teknikleri kimlik, hafıza ve mirasın taşıyıcıları olarak ele alarak kültürel bilginin zaman içinde nasıl parçalandığını ve yeniden yorumlandığını sorguluyor. Tekrar üretim ve aktarımı özerk süreçler olarak konumlandıran sanatçı, yer değiştirmenin ve kayan kültürel anlamların maddesel yönleri ve bıraktığı etkiler üzerine düşünüyor.
Sanatçı hakkında:
Guido Casaretto’nun sanat pratiği, coğrafi ve kültürel temsillerin aktarım ve tekrar yoluyla incelenmesine odaklanır. Çoğunlukla yerel anlatılar ve örneklerle paralellikler kuran sanat pratiği; zanaatkârlık, malzeme deneyselliği ve tarihsel, sanat tarihiyle ilişkili ve teknolojik uygulamalara yapılan göndermeler etrafında şekillenir.
Sanatçının kişisel sergileri: Başıboşlar, Gergedanlar ve Yanlış Anlamalar Hakkında (YUNT, İstanbul, Türkiye, 2025), Denk olmayan tabaklarda gravitonu aramak (Imalathane, Bursa, Türkiye, 2022), Crossing Carnevale (Zilberman, İstanbul, Türkiye, 2021), The Ghosts of Matter (MOCAK, Krakow, Polonya, 2019), Papa ve Galileo Küçük Bir Anlaşmazlığa Düştü (Zilberman, İstanbul, Türkiye, 2017), Synesthesia (Zilberman, İstanbul, Türkiye, 2015); katıldığı karma sergilerden bazılarıysa şunlardır: Ehlikeyif (OMM, Eskişehir, Türkiye, 2024), 2019 (Zilberman, İstanbul, Türkiye, 2023), İki Güneş Altında (OMM, Eskişehir, Türkiye, 2023), Günün Sonunda (OMM, Eskişehir, Türkiye, 2021), Victoria Ulusal Galeri Trienali (Melburn, Avustralya, 2020), Kilidi Aç (Zilberman, İstanbul, Türkiye, 2020), Parça Bütün II, (Art On İstanbul, Türkiye), Figure and Design (küratörler: Monika Kozioł & Maria Anna Potocka, MOCAK, Krakow, Polonya, 2018), Kentsel Adalet (CerModern, Ankara, Türkiye, 2015), Venedik Bienali Italyan Pavyonu (Venedik, İtalya, 2011). Sanatçının çalışmaları MOCAK–Krakow Çağdaş Sanat Müzesi (Krakow, Polonya) ve National Gallery of Victoria (Melburn, Avustralya) dahil olmak üzere Avrupa ve Orta Doğu’daki pek çok özel koleksiyonda yer almaktadır. Sanatorium'un kurucularından olan sanatçı İstanbul'da yaşayıp çalışmaktadır.
